จดหมายจากพี่เอี้ยว (finchy ฝากมา)

นั่งรถมา อยู่ ๆ ก็คิดถึงเพลงให้รักนำทางเราไป อยากฟังแต่ไม่รู้ทำยังไง ก็เลยเข้าไปหาดูในgoogle แล้วก็ได้เจอ ตีใจค่ะที่ได้ฟัง คิดถึงอยู่ค่ะ

พี่ต่อคะ หนูจะเรียกพี่เอี้ยวมาอ่านด่วน...

สวัสดีครับ...เอี้ยว
เพิ่งได้มีโอกาสแวะเข้ามาทักทายกัน...ไม่ได้เจอกันก็คงเกือบๆยี่สิบปีแล้วเนอะ...เมื่อวันก่อน ยกโขยงกันไปเดินเตะทราย..เตะน้ำใสๆ กันที่ห้วยขาแข้ง(เขาบันได) นั่งเฝ้าฟังเสียงนกยูงร้อง โต้งโฮ้ง... โต้งโฮ้ง... พอดีน้องๆที่บ้านไร่เขาหยิบเพลงของเอี้ยวขึ้นมาเล่น... แล้วเราก็นั่งคุยกัน เถียงกันกับรุ่นพี่คนหนึ่งว่า..ทริปที่กินข้าวเหนียวที่แห้งแข็งจนเป็นข้าวสาร ที่โป่งหญ้า น่ะ เอี้ยวได้เข้า้ไปด้วยหรือไม่(ช่วยเฉลยคำตอบด้วย!)แต่ที่แน่ๆ ทริปที่ข้าวสารหมด แล้วต้องจับปลามาทำปลาตากแห้งกินกันที่สบอ้ายเยาะ น่ะ..คุณไปแน่นอน เพราะพวกเรายังจำฝีมือการเก็บผักกูดของคุณได้ดี..(จริงไหม!)

คิดถึงและยังพูดถึงคุณอยู่เสมอๆ
ต่อ

ผมเป็นรุ่นน้องพี่เอี้ยว ที่แสนเฮี้ยว เป็นคนเปรี้ยว เซี้ยว ๆ งงจะตาย เอะแล้วกันนี่เราใครละเออ

คิดถึงครับพี่ ว่าง ๆ ไปเล่นกีต้าร์กัน

คุณ wi kmitn

เดาว่าเป็นเพื่อนที่พระนครเหนือหรือเปล่าคะ ตอนนี้พี่เอี้ยวฝากของมากมายมาให้แต่งเวบ กำลังค่อยๆทยอยลงอยู่นะคะ อาจได้เห็นภาพบรรยากาศเก่าๆ

คิดถึงพี่เอี้ยว รุ่นพี่ที่แสนน่ารัก
คิดถึงวันวานที่เราเคยเรียน เคยเล่นที่เดียวกัน

มาสนับสนุนและให้อีกหนึ่งกำลังใจ...